個人檔案=^^= WaLNuT~* (^ x ^)相片部落格清單更多 工具 說明

^^ *~KeW Zz~~

Windows Media Player

=^^= WaLNuT~* (^ x ^)

ชะเอิงเอยยย~~
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
6 September

ลาก่อน สุดที่รัก

 
 
ทุกสิ่งมีเกิดก็ย่อมมีดับ มันเป็นสัจธรรม ที่รู้กันดี
แต่บ้างครั้งก็ทำใจได้ยากถ้ามันเกิดขึ้น
 
วันนี้
แปดโมงเช้า มีเสียงโทรศัพท์ที่มาพร้อมกับข่าวร้าย ถ้าเป็นไปได้ไม่อยากจะรับเลยเหอะ
 
หรั่ง สุนัขเพศเมีย ที่เป็นน้องหมาอาวุโสที่สุดในบ้าน
พักหลังนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย หรั่งเลยไม่ค่อยสบาย ไอเป็นประจำ
พอเริ่มไอหนักเลยพาไปหาหมอ(คลีนิก) ตอนแรกก็ให้ยามากิน 1-2 อาทิตย์
ถ้าไม่หายก็แนะนำให้ไปเจาะเลือด เพราะหรั่งอายุมากแล้ว อาจเป็นโรคพยาธิหัวใจได้
แต่พอยาหมดอาการยังไม่ดีขึ้น ก็เลยตัดสินใจพาไปโรงบาลสัตว์ที่ ม.เกษตรบางเขน
ไปเจาะเลือดตรวจปรากฎว่าปกติ ไม่ได้เป็นโรคพยาธิ แต่เท่าที่ดูอาการคงเป็นไอเรื้อรังแทน
หมอก็สั่งยามาให้อีก คราวนี้ก็กินอยู่หลายอาทิยต์อาการก็ดีขึ้นเล็กน้อย
จนคืนวันจันที่27 หรั่งไม่ยอมกินอะไรเลย และ ก็ไอมีเลือดปน วันรุ่งขึ้นเลยไปหาหมอ
คราวนี้ไป x-ray ปอดหมอบอกในปอดมีเสมหะ+น้ำเยอะมาก ก็ให้ยามากินอีกละ และพอวันศุกร์
ก็ไปตรวจอีกรอบอาการไม่ดีขึ้นหรั่งหายใจไม่ค่อยจะออก ตอนนี้โดนให้นอนโรงบาลเลย
และ เราก็ไปลัลล้า~ รับน้อง กลับมาวันจันทร์ พอกลับมาก็เลยไปเยี่ยมหรั่งแล้วก็พบหมอ
รอนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนน มาก ไปตั้งแต่บ่ายได้ รอยัน4โมงเย็น
 จนได้พบ หมอเพื่อฟังอาการของมัน คำแรกที่ได้ยินจากหมอก็คือ "หรั่งไม่มีทางหายนะคะ"
"เค้าอาจจะต้องอยู่ในโรงบาลจนวันตาย..." เฮ้ย อะไรวะ พอได้ยินน้ำตาก็เริ่มมาแล้ว..
อะไรวะ..? มีแต่คำถามอยู่ในหัว คือ หรั่งยังแข็งแรงอยู่เลยนะถึงจะไม่ค่อยสบายก็เหอะๆ
หมอก็เริ่มอธิบายรายละเอียดให้ฟังว่า เค้าพบเนื้องอกในปอดของหรั่ง
ซึ่งตอนแรกหลังจากที่ x-ray ปอดไป  ก็มา x-ray หัวใจเพื่อดูว่ามีอาการอย่างอื่นอีกหรือป่าว
 ปรากฎว่า x-ray แล้วมองไม่เห็นหัวใจจนต้องเปลี่ยนมาสแกนแทน ถึงรู้ว่าหรั่งมีเนื้องอกในปอด
ซึ่งตอนแรกหมอเจ้าของไข้ก็ให้ หมอเฉพาะทางมาดูให้ ปรากฎว่าเป็นกรณีที่ไม่เคยเจอ เคสนี้เป็นเคสที่หายาก
ซึ่งเนื้องอกที่เจอ ก็ไม่รู้ว่าเป็นเนื้อดีหรือเนื้อร้าย จะผ่าก็ผ่าไม่ได้ เพราะมันไม่ใช่เล็กๆ
แล้วหรั่งก็อายุมากแล้ว แถมยังหายใจไม่คล่อง แค่วางยาสลบเตรียมผ่าก็ไปแล้ว
หมอไม่สามารถช่วยได้ อย่างดีก็ให้หรั่งอยู่ในโรงบาลแบบนี้ต่อไป
แล้วหมอก็อนุญาติให้เข้าไปเยี่ยมที่ละคน ตอนแรกมันก็นอนอยู่พอเห็นเรา มันก็รีบลุกขึ้นยืน กระดิกหาง
มันก็ดีใจใหญ่เลยอ่านะ เราไม่รู้จะทำไงตอนนั้นน้ำตาไหลไม่หยุด (ไม่ได้รองไห้สะอึกสะอื้นนะ มันไหลเฉยๆ)
ไม่รู้จะพูดไรกับมัน พูดอะไรไม่ออกก็ได้แต่ลูบหัวมัน หมอบอกว่ามันไม่มีอาการอะไรเลย กว่าจะรู้ก็สายไปแล้ว
ตอนนี้มันก็อยู่ได้เพราะสายออกซิเจน ถ้าเอาสายออกก็อยู่ได้ไม่นาน แม้ว่าร่างกายจะปกติแต่
การหายใจด้วยตัวเองนั้นแย่มาก ถ้าเกิดมันตายหมอจะขอศพมันไว้เป็นกรณีศึกษาด้วย
เราเลยขอคุยกะพ่อก่อน หมอเลยอนุญาติให้ พ่อกับพี่เข้ามาเลยพร้อมกัน
พ่อบอกว่ายังไงๆก็อยากให้มันกลับไปตายที่บ้าน ไม่อยากให้มันตายที่นี่ เพราะ มันก็อยู่กับเรามา 10 ปี
ไม่อยากจะตัดใจง่ายๆ ตอนนี้ก็ขอให้หมอพยายามรักษาให้ดีที่สุดไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย ทางเราจะสู้เต็มที่
หมอก็บอกว่าถ้าเจ้าของสู้ หมอก็จะพยายามเต็มที่เพราะค่าใช้จ่ายมันก็มากอยู่ หากทดลองรักษาไป
แล้วเนื้องอกมีขนาดเล็กลง ก็จะยื้อชีวิตของหรั่งได้นานขึ้น โอกาสหายอาจจะไม่มี แต่ก็ยืดชีวิตมันได้
เราเลยฝากให้หมอดูแลต่อ แต่กะว่าไงๆถ้าไม่ดีขึ้น ก็จะขอออกซิเจนแล้วพามันกลับบ้าน
วันนั้นก็กลับมาบ้านพร้อมข่าวร้าย ตอนอยู่ในรถเราก็เริ่มร้องไห้ละ แถมไปกินต้มยำทะเลด้วยตอนเย็น
วันอังคารเลยตาบวมไปมหาลัย + กับแพ้อะไรไม่รู้ในต้มยำทะเล เลยบวมไปกันใหญ่
วันนั้นก็เลยทำให้เพื่อนเป็นห่วงเลย (รึป่าววะ) หมอนัดอีกทีคือวันพฤหัสที่7 ก็กะว่าไงถ้าหรั่งไม่ดีขึ้นก็จะพากลับบ้านละ
 จนมาวันนี้วันพุธที่ 6 8 โมงเช้า กำลังนอนหลับสบายพี่ก็เอาโทรศัพท์มาให้ พอรับปุ๊บ
"สวัสดีค่ะ คุณวาสนารึป่าวคะ คือว่าอยากจะให้มารับหรั่งน่ะค่ะ"  ?? รับหรั่ง
เลยถามกลับไปว่า หรั่งยังอยู่ใช่ไม๊คะ? คำตอบที่ได้คือ "ตายแล้วค่ะ เมื่อ 6โมงเช้าที่ผ่านมา จะมารับศพกลับบ้าน
หรือจะบริจาคให้ทางโรงบาลคะ คือทางเราอยากจะขอศพหรั่งไว้น่ะค่ะ" ก็เลยให้เค้าคุยกะพ่อเอง
พอว่าสายเสร็จพ่อก็สงสัยว่าทำไมมันไปเร็วกว่าที่คิดมาก คือเท่าที่ดูมันก็น่าจะอยุ่ได้นานกว่านี้ นี่เพิ่งวันเดียวเอง
หมออยากได้ศพมันเลยดึงออกซิเจนออกรึป่าว เหอะๆ คงไม่ใช่อย่างงั้นมั้งพ่อ ก็นะคือยังไงก็อยากให้มันกลับมาตายบ้าน
ไม่ใช่ตายที่โรงบาลตัวเดียวแบบนี้ วันนี้เย็นพ่อต้องไปจ่ายเงินค่ารักษาที่เหลือแล้วก็ไปทำเรื่องบริจาคให้โรงบาล
ก็นะถึงหรั่งจะตายไปแล้ว ศพมันก็ยังไปสร้างประโยชน์ต่อ ก็หวังว่าตัวหรั่งก็คงได้ทำบุญไปด้วย
เผื่อชาติหน้าก็จะได้เกิดเป็นคนกับเค้ามั่ง เฮ้ออ.. ตอนนี้ทำใจได้ละ หรั่งก็ไปสบายแล้วละเนอะ
 
ก็ขอให้หรั่ง
 
หลับให้สบายนะ ชาติหน้าก็ขอให้ได้ไปเกิดในที่ดีๆไม่ต้องมาโชคร้ายแบบนี้
อยู่กันมา 10 ปีมันก็นานมากอยู่ ถ้าเป็นคนป่านนี้ก็ 60-70แล้วล่ะมั้ง
อาจเลี้ยงดู ดูแล ไม่ได้ดีเสิศ เหมือนใคร แต่ก็รักมากๆๆๆๆๆๆนะ
มันเร็วไปหน่อยเนอะ ปุ๊บปั๊บเอง กว่าจะรู้ก็สายไปเสียแล้ว
ก็พยายามช่วยอย่างเต็มที่แล้วล่ะนะ น่าเสียดายเนอะนึกว่าจะได้อยู่กันไปนานกว่านี้ซะอีก
ขอโทษนะที่แม้กระทั่งตอนตายก็ต้องอยู่ตัวเดียว ตอนอยู่โรงบาลคงจะคิดว่าทิ้งกันไปแล้วสินะ
ป่าวเลย เป็นห่วงตลอดนะ คิดถึงเสมอ
รักนะ แล้วก็จะรักตลอดไป
 
 
หลับให้สบายนะ
 
 
ลาก่อน
 
 
     ปล.ไม่ต้องห่วงลูกๆหลานๆนะจะดูแลให้อย่างดี
 
   
19 August

HBD TO ME

 
 
HBD TO ME
 
ขอให้เลิกขี้เกียจซะทีนะ เพิ้ยงงงง
 
 **ขอหนุ่มหล่อๆ ด้วยซักคน หึหึ**
18 July

HBD LooK-KeD

 
 
~*HappY BirtH DaY*~
 
To
 
LooK-KeD
 
 
โอ๊ะโอ วันนี้มีคนแก่เพิ่มขึ้นมาอีกคนละ อายุเท่าไหร่แล้วน้าาา
 
ปีนี้
ก็ขอให้ลูกเกดมีความสุขมากๆๆๆๆ น้า
สุขสมหวังทุกอย่าง ได้ A ทุกวิชา
Happy in love
แล้วปีหน้าจะมาอวยพรใหม่ อิอิ
 
****เรื่องสำคัญ ขอให้พาเราไปเลี้ยงข้าวด้วย 55+
 
คิดถึงนะจ๊ะ จุ๊บๆ
 
หวังว่าเราคงจำวันไม่ผิดอีกนะ ><
 
 
 
12 July

ม่ายมีอะไร

 
ว้าาาาาาาาๆๆๆๆๆ
 
ม่ายมีอะไรหรอก เห็นชาวบ้านเค้าอัพกัน เลยมาอัพบ้างงงง
 
อิอิ
 
อ้อ!  วันก่อนได้คุยกะเพื่อนคนนึง ก็เลยขอพูดถึงเค้าซะหน่อยละกัน
 
ตอนนี้เพื่อนคนนึงของพวกเรา กำลังทุกข์หนัก เรื่องปัญหาหัวใจ
แต่สิ่งที่เรารู้มา และ ไม่คิดว่าเพื่อนของเราจะกล้าทำก็คือ
 
 ทำร้ายตัวเอง
 
......................................
 
 
มันเป็นเรื่องที่ได้ยินแล้วรู้สึกหดหู่มากเหลือเกิน
ทำไม? ทำไมถึงตองทำแบบนั้น
มันช่วยแก้ปัญหาได้เหรอ ทำแบบนั้นแล้วทุกอย่างจะดีขึ้นงั้นเหรอ
 
ป่าวเลย
 
ถามซักนิ๊ด ทำแบบนั้น
ใครล่ะที่ต้องเจ็บ?
ก็ตัวเราเอง
< คนๆนั้น เค้าอาจไม่ยินดียินร้ายอะไรเลยด้วยซ้ำ >
และ ใครที่เจ็บกว่า?
ก็คนที่รักเราไง พ่อ แม่ เพื่อน ฯลฯ
ถ้าเค้ารู้.. จะรู้สึกยังไง ไม่มีใครอยากให้คนที่ตัวเองรักทำเรื่องแบบนั้นหรอกนะ
 
มันอาจจะเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ
แต่แค่นั้นมันก็เพียงพอ ที่จะทำให้ใครต่อใครเสียใจไปตลอดชีวิต
 
ซักวันนึงในอนาคต
ถ้าเรามองย้อนกลับมา เราจะรู้ว่ามันโง่มากเลยที่ทำลงไป
คนๆนั้นมีค่าพอกับความเจ็บปวดแบบนี้งั้นเหรอ??
ถ้าเค้าดีจริง ถ้าเค้ารักเราจริง เค้าจะไม่ทำแบบนี้
ขอให้มันเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะที่คิดจะทำอะไรแบบนั้น
ก็ยังดี ที่สิ่งที่ทำมันไม่ได้ร้ายแรงกว่านี้อะนะ
 
สู้ๆนะ เราเป็นกำลังใจให้ ^^
เอาน่า.. ถึงตอนนี้จะไม่มีเค้าแล้วก็ยังมีเพื่อนๆอีกเยอะเลย
ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวซะหน่อย
ขอให้กลับมาร่าเริงไวๆนะ
อย่างๆนี้มันต้อง!!!!   กินเหล้า!! 55+
(พูดเหมือนตัวเองกินเหล้างั้นแหละ เหอะๆ)
 
เด๊วหาใหม่ให้ดีกว่านี้ สวยกว่านี้100เท่าเลยเอ้า
 
ก็ฝากถึงเพื่อนๆคนอื่นๆด้วยน้า อย่าทำร้ายตัวเองเลยนะ
(ไอ้ที่ไปทำร้ายเค้าก็ไม่ค่อยดีเหมือนกันนะ หุหุ ^^")
 
อย่าไปยอมแพ้กะไอ้เรื่องแค่นี้
ถ้าเราก้าวผ่านมันไปได้ เราก็จะเข้มแข็งขึ้น
สู้ๆ ชีวิตไม่สิ้น ก็ต้องดิ้นกันต่อไปนะจ๊ะ จุ๊บๆ
**(อย่างนี้ก็ต้องเก็บเวลบ่อยๆ อกหักซัก10รอบ เอาให้มันด้านชาไปเลย 55+)
 
16 May

ช่วงเวลาแห่งความสุข

 
 
ขอย้อนหลังไปเมื่อวันที่ 6 พ.ค.
ที่มีงานมีตติ้ง 6/4
วันนั้นดีใจมากๆเลยน้า ที่ได้เจอเพื่อนๆทุกคน
เราขอชมนะ เราว่าที่จัดงานครั้งนี้โอเลยนะ ห้องก็ดี
อาหารก็ใช้ได้ แถมคาราโอเกะ เพลงใหม่ดี 55+
แต่เพื่อนๆก็มาไม่ครบอะเสียดาย แต่ที่มาก็ โอ้โห เราว่าเปลี่ยนไปกันเยอะเลยนะ
มีแต่คนสวยขึ้น หล่อขึ้น ทั้งนั้น สงสัยคงมีแต่เรา คงเส้นคงวา 55+
 
ตัดไป 
 
เมื่อวานก็ไปมีตติ้ง กะกลุ่ม เพื่อน ม.ต้น ที่ ฮอตชิลี่ สัมมากร
มิ้ง มณ จุ อวบ ( บุ๋ม แตม ไปเวิค บีติดต่อไม่ได้ เศร้า)
สนุกดี เฮฮาปาจิงโกะ มีแต่คนเปลี้ยนไป๋ จุนี่วิ้งมาเลย ( เป็นสาวแล้วค่า )
มณนี่ก็กลมมาเลย น้ำหนัก นี่ มีนบุรี-หัวลำโพง (113) 55+
มิ้ง ชี ก็เปรี้ยวค่ะ แนวมาเลย (ขอโม้ๆ ได้เหรียญทองแดงซีเกมมาด้วย ภูมิใจแทนเพื่อน)
น้องอวบนี่มาที่หลัง มาช้า (อวบมันน่ารักขึ้นป่าววะ กลมขึ้นด้วย 55+)
ไปคราวนี้ก็นั่งฟังมณกะมิ้ง เม้าอย่างเดียวเลย สนุกดีฟังมันพูด
จุก็นะ "เราไม่กินเบียร์" แต่ประมาณว่า แลกแก้วกันเลยไม๊ อิอิ จิบเอาๆ
อวบพูดน้อย แต่กวงติง 55+ แถมปล่อยให้ที่รักอยู่ในรถคนเดียว -*- ไม่ดีเลยนะ!!
ก็นะ.. นัดอีก คราวหน้าได้ข่าวจะไปผับ เอ่อ...เด๊วหนูขออนุญาติผู้ปกครองก่อนนะ
หนูไม่เคยไป อย่าเอาหนูไปปล่อยนะ  55+
 
เอาล่ะ
 
วันนี้ ไปเดอะมอล์กะกิ๊ก และ เมย์ มา
กินได โคดอิ่ม.... ถือโอกาสเลี้ยงวันเกิดเมย์ไปด้วย ^^
(ขอให้เมย์มีความสุขมากๆนะ ค้าบบ)
แล้วก็ไปร้องเกะกันต่อ สนุกหนาน
 ร้องกัน เพราะเหลือเกิน(เพราะอะไรถึงร้องฮะ? ><)
เรากะกิ๊กนี่จะผิดคีย์ตลอด 55+ ขำๆ
(จริงๆเค้าไม่ได้ผิดคีย์นะ เค้าร้องเป็นไลน์ของคอลัสให้ต่างหาก 55+)
หลังจากนั้นก็ไปตะวันนา ได้ของมาคนละอย่าง 2อย่าง 
ไม่น่าเชื่อว่าเค้าจะได้กางเกงยีนส์ขาสั้นกลับมา.. มันสั้นจริงๆ ?
สงสัยตัวนี้จะเอามาขึ้นหิ้งอีกตัวละ หุหุ 
(เด๊วเอามาใส่นอนแทน) 
ไว้วันไหนมึนๆจะใส่ออกจากบ้านละกัน
 
วันนี้ก็สนุกมากเลยน้า ถ้าเราติงต๊อง หรือพูดมากไปก็โทดที 55+
 
ไว้นัดกันอีกนะ ยินดี ^^
**(20 และ 23 เจอกันเพื่อนๆ)
 
คิดถึงทุกคนเลยนะ จุ๊บๆ พวกที่ เมกา อย่าลืมของฝากเรานะ อิอิ
 
ปล. เพื่อน้อง กึม เราเลี้ยงข้าวได้ จานละ 25 พอนะ 55+ 
 
ปล. วันนี้ 55+ กะ () เยอะจังเลยเนอะ   55+
ปล. นู๋แตม ออนบ่อยๆนะ เด๊วเค้าจะหากล้องกะไมค์เตรียมไว้ละ ^^
ปล. งอนพี่วิน ชอบแย่งแตมไปคุยคนเดียว ชิ ..รู้นะว่าไม่เข้ามาอ่านหรอก 55+
6 April

วันว่างๆ

 
 
เมื่อวานเพิ่งไปซื้อเมาส์ปากกามาแหละ (เค้าเรียกกันแบบนี้ป่าวหว่า) จุดประสงค์ที่ซื้อก็เพื่อนมาวาดการ์ตูนเล่น
คือเห็นพี่ชอบเข้าไปดู เว็บ (ไทยคอมมิก)ในเวปก็ทีคนวาดการ์ตูนมาลงกันฝีมือแจ่มๆกันทั้งนั้น
เห็นแล้วก็เลยคันไม้คันมืออย่างวาดบ้าง (ปกติก็ชอบอยู่แล้ว) เลยอยากได้เมาส์ปากกาซักอัน
พอดีพี่หาข้อมูลมาให้ครบเลย ว่าควรซื้อยี่ห้ออะไร ราคาประมาณเท่าไหร่
สรุปอันที่คนแนะนำเข้ามามากที่สุดก็คือ ยี่ห้อ Wacom (เวิคที่จะเอามาใช้กับงานละเอียดพวกนี้)
ตอนไปหาที่พันทิพย์ก็หาอยู่นาน (ตะวันนาไม่มีขายอะเมาส์ปากกา T-T)ไปถามก็มีแต่ยี่ห้ออื่น
คนขายเค้าบอกว่า wacom ไม่ค่อยเอามาขายเพราะมันแพง มันเป็นของขึ้นห้าง แล้วบางคนที่ซื้อเมาส์ปากกาไปใช้
ก็ซื้อไปแบบประมาณว่าพอใช้ได้แค่ขีดๆเขียนๆแต่งรูปถนัดๆ พอไม่ต้องดีมาก ก็เลยมีแต่ยี่ห้ออื่น
เดินหาอยู่นาน ก็เจอ บน it city มีขาย พอไปดูแล้วรู้เลยว่าราคามันต่างกันกะที่เห็นมาเลย - -
มีตั้งแต่ 4,000กว่า ยัน20,000กว่า (ได้ข่าวว่าอีกยี่ห้อ แค่ 1,600) ก็นะคุณภาพกะขนาดก็ต่างกันตามราคา
พอดีสีที่ it city มันไม่ถูกใจ เลยลงมาหาข้างล่างใหม่ แล้วก็เจอ ซื้อได้ในราคาที่ถูกว่าประมาณ 200
พร้อมสี ที่ถูกใจ เหอๆ (คนเรื่องมากเรื่องสี อะพี่เลย) พอกลับมาถึงบ้านปุ๊บ ก็ประเดิมเลย 55+
ของใหม่ต้องลอง ปกติใช้เมาส์วาดในคอมมันขัดใจ พอลองแล้วก็ถูกใจละ ความละเอียดในการกดหนักเบา แจ่ม
แต่ก็นะ วาดไปตอนแรกก็ไม่ถนัดอยู่ดีมันยังไม่ชิน  ขัดใจมากไม่เป็นอย่างที่คิด
เราเคยแต่ก้มหน้าก้มตาเขียนลงกระดาษ เราเห็นที่เราเขียน แต่นี่มือเขียน แล้วตาต้องมองจอ มันรู้สึกขัดๆ
จริงๆเอาแบบมาทาบแล้ววาดตามก็ได้ แต่มันก็ขี้เหร่อะ ไม่เหมือนวาดเอง เหมือนกับสิ่งที่ตาเราเห็น
กับจุดที่ปลายปากกาสัมผัส มันอาจคาดเคลื่อนกัน เพราะปากกามันไม่สีเส้นให้เห็นเราก็เลยวาดไม่ค่อยตรงแบบ
 
สรุปก็คือวาดสด มือก็เขียนไปหน้าจอก็คือหน้ากระดาษ ทำไปทำมาก็เพลินดี เริ่มชินขึ้นมาหน่อย
ก็เลยคึก ตอนนี้ก็เอาการ์ตูนมากาง ดูเค้าแล้วก็พยายามวาดตาม พยายามใช้ลายเส้นตัวเองอ่านะ
แต่ก็กระเดียดไปตามต้นแบบอ่ะ ก็ถือซะว่าเป็นการฝึกให้ชิน
แล้วก็ฝึกทักษะอื่นๆให้คล่องด้วย เด๊วฟิตเมื่อไหร่ค่อยแต่งเรื่องเอง
 (จะว่าไปไม่มีหัวเท่าไหร่อะ เอาดีทางด้านอ่านของชาวบ้านมากกว่า 55+)
 
 
** ก็เลยเอาที่วาดมาแล้วมาลงซักหน่อย  ช่วยวิจารณ์กันหน่อยนะค้าบ **
 
  
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
 
เอ่อไม่ต้องไปใส่ใจช่องคำพูดนะ - -"  พอดีลืมลบ 55+ เขียนด่าพี่เล่น
วาดมาแค่ 2 ช่องเอง  ช่องแรก ถ้าสังเกตจะเห็นว่าเส้นมันยึกๆยือ ช่อง 2 นี่เริ่มชินขึ้นมาหน่อย
 
 
อันนี้ภาพต้นแบบ เค้าสวยกว่าเราเยอะ T-T แต่ก็ สู้ๆๆๆ สู้โว้ยย
  
 
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
 
ก็มีปรับเปลี่ยนบ้างเพราะขี้เกียจวาด หุหุ เฟืองเฟิง อะไร วาดยากชิบโป๋ง
วาดลงกระดาษก็ลำบากละ วาดในคอม ไม่ต้องพูดถึง ก็เลยวาดๆใส่ไปให้มันไม่โล่ง
สัดส่วนก็ยังพิลึกๆ ยังไม่สวย ตัวละครก็แสดงอารมณ์คนละเรื่องกะต้นแบบเลย -*-
แต่ก็ ก็จะพยายามฝึกต่อไปนะค้าบบบบ ก็ช่วยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะ
 จะพยามยามฝึกทำบ่อยๆ แล้วก็จะพยายามเอามาให้วิจารณ์อีกเน้อ
(ถ้าไม่ขี้เกียจไปซะก่อนนะ หุหุ)
 
 
 
ปล. เย้ๆ มีอะไรให้ทำแล้ว ดีกว่าเอาเวลาไปกินแล้วนอนเนอะ ^^
 
 
คิดถึงเพื่อนทุกคนเน้อ  จุ๊บๆ
1 April

ความบังเอิญ

 
เมื่อวันพุธที่ผ่านมาไปเชงเม้งมา (เขียนงี้ป่าววะ)
ที่เขาช้าง ไม่รู้จ. อะไร  เพชร หรือ ราชบุรี ก็ม่ายรุ
ร๊อนร้อน พอไปไหว้เสร็จ ก็ไปเที่ยวชะอำกันต่อ
พอหนุกหนานสำราญใจคลายร้อนก็กลับ
และตอนขากลับ พอดีรถที่นั่งไปเบรกเสีย
เลยต้องแวะอู่ข้างทางก้ไปให้เค้าเช็กดูเลยรู้ว่าก่อนหน้านี้ตอนแวะปั้ม
ใส่เบรกมือไว้ แล้วลืมปลด ผ้าเบรกเกลี้ยงเลย
ก็ให้ช่างเปลี่ยนให้ใหม่ เลยลงจากรถมานั่งเล่นข้างล่างกัน
พอดีใต้ต้นไม้ข้างอู่มีที่ให้นั่งเล่น ก็เลยไปนั่งพักกัน
ตรงนั้นมีหมาตัวนึงน่ารักมาก สีดำ ขนเงาวับเลยตัวเล็กๆเตี้ยๆ
ก็ลูบหัวมันเล่น เวลาใครลูบมันนะ มันก็ทำตาหวานใส่ทำหน้าบ้องแบ้ว
แม่ชอบใจใหญ่เลยบอกหมาอะไรตาหว๊านหวาน
ฉลาดอีกต่างหาก พ่อก็เลยเอาไก่ที่ซื้อมาให้มันกิน
มันแทะไม่สะดวก ไก่มันกลิ้งไปคลุกดิน มันก็เลยเอาขาจับไว้แล้วก็แทะ
ดูมันดิ..เข้าใจคิด เราก็เลยไปเอาขาไก่ต้มที่เอาไปไหว้ มาให้มันอีก2ขา
ท่าทางจะชอบนะกินซะเกลี้ยงเลย คราวนี้เดินตามเลย มาชะเง้อมองในรถใหญ่
ก็นั่งเล่นอยู่นานมากเกือบชม.(ยังซ่อมไม่เสร็จ)ก็เล่นกะหมาอะแหละ
 แม่ก็ตั้งชื่อมันใหญ่เลย เรียกมั่วไปเรื่อย คราวนี้พ่อก็เอาไก่มาให้อีก2ขา
มันก็ยังกินได้อีกนะ แต่ก็ไม่ให้ละ ให้กินมากเด๊วหมาเค้าเป็นไรไปซวยเลย
พอซ่อมเสร็จช่างก็ตะโกนบอก เสร็จแล้วครับ ก็เลยลุกไปขึ้นรถกัน น้องหมาก็วิ่งตามมา
ช่างเจ้าของหมาก็เลยตะโกนเรียก "แตม!! เข้าบ้าน"  เฮ้ยหมาชื่อแตมว่ะ
แม่ก็หัวเราะใหญ่เลยชื่อเหมือนแตมเลย(คน) แม่ก็ถามคิดถึงแตมไม๊??
แล้วก็แกล้งเรียกมันขึ้นรถ จะมาดวยแน่ะ เจ้าของเค้าก็เลยแกล้งดุมันก็วิ่งกลับไปหาเค้า
ไม่งั้นนะ จะอุ้มขึ้นรถมาด้วยเลย  ฮา
แล้วก็ม่ายมีไรกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ
 
จบ
 
 
แหมๆ พอนึกไปแล้ว จะว่าไปน้องหมาตาหวานเนี่ยมันก็หน้าเหมือนแตมเลยนะ 55+
อะไรจะบังเอิญขนาดนี้ ไปเมกาไม่ทันไร ก็มามาดใหม่แล้วเหรอแตม(ล้อเล่งน้า) 
 
ที่เล่ามาก็เพื่อแค่นี้แหละ 55+
 คิดถึงเน้อ จะรู้รึป่าวน้า
 
คิดถึงทุกคนเลยนะ  ของฝากๆ อย่าลืม 55+
 
 
 
SIAM~*  
第 1 張 / 共 41 張